![]() | ![]() |
| Toynbee "Quàtuor Virtùtibus Cardinàlibus, De" |
Senecae libellus, nolenti non dubitem, datus est, cujus titulus est De Quatuor Virtutibus. Omne vulgus opusculum illud avidissime legit, ac Senecae libris interserit inque eo quod Seneca nunquam vidit Senecam praedicant miranturque. Sunt qui inter ipsius Senecae libros omnes hunc maxime diligant, quippe illorum maxime ingeniis conforme. . . .Is quidem liber Martini cujusdam est Episcopi, ad Myronem quendam regem ab authore suo inscriptus Formula Vitae Honestae; quae omnia non libenter errantibus, brevi quadam praefatiuncula dicti operis pridem nostris ex libris abolita, per bibliothecas autem Galliarum, ubi scriptum creditur, adhuc stante noscuntur. Isti vero inopem scriptorem et hoc forsan unico gloriantem suo spoliant, ut divitem et rebus onustum suis onerent alieno. (Epist. rerum senilium ii, 4.)
The substance of this treatise appears to have been borrowed by Martin of Braga from the first part of an earlier work, wrongly attributed to Seneca, entitled De copia verborum. (See Haureau, Notices et extraits des MSS., etc., xxxiii. Pt. i. pp. 208 ff.; and P. de Nolhac, Pétrarque et l'humanisme, p. 313.)
D. quotes the treatise (without the author's name) as il Libro
de le Quattro virtù cardinali,
Conv. III. viii. 12 ('Sales tui sint sine dente, joci sine
vilitate, risus sine cachinno, vox sine clamore', De
continentia) and (as the work of Seneca) as Liber de
Quatuor Virtutibus,
Mon. II. v. 3
('Quid est justitia nisi naturae constitutio seu divina lex, et
vinculum humanae societatis?'
(De iustitia).
[Martinus Duminsis:
Seneca.]