![]() | ![]() |
| Toynbee "Alberigo, frate" |
The circumstances of Alberigo's crime according to Benvenuto, were as follows. In 1286 (more probably in 1284), his close relative ('consanguineus') Manfred, in order to obtain the lordship of Faenza, plotted against him and in a dispute which occurred in consequence struck Alberigo; the latter, however, pretended to forgive the insult on the ground that it was the act of an impetuous youth, and a reconciliation took place. Later on, when he thought the matter had been forgotten, Alberigo invited Manfred and one of his sons to a banquet (at his house at Cesate, May 2, 1285); the repast over, he called out, 'Bring the fruit', at which signal some assassins, who had been concealed behind the tapestry, rushed out and dispatched father and son before his eyes. Hence 'le male frutta di frate Alberigo' passed into a proverb. Villani, in recording the murder of a brother of Alberigo by his nephew in 1327, says;
. . . così mostrò che non volesse tralignare e del nome e del fatto di frate Alberigo suo zio, che diede le male frutta a' suoi consorti, faccendogli tagliare e uccidere al suo convito. ({Villani. x. 27}.)
Benvenuto says:
. . . iste vocatus est frater Albericus de
Faventia civitate de Manfredis nobilibus et
potentibus, qui saepe habuerunt dominium
illius civitatis; et fuit de fratribus
Gaudentibus. . . .Fuerunt autem in dicta domo
tres consanguinei eodem tempore, scilicet
Albericus praedictus, Alberghettus et
Manfredus. Accidit autem, quod in MCCLXXXVI
Manfredus, juvenis animosus, cupiditate
regnandi, struxit insidias fratri Alberico;
et cum [increparetur ex hoc a fratre
Alberico, et] devenissent ad graves
contentiones verborum, Manfredus ductus
impetu irae, dedit fratri alapam magnam,
scilicet fratri Alberico. Sed ipse frater
Albericus sagacior aliquandiu rem
dissimulanter tulit; et tandem cum credidit
iniuriam excidisse a memoria illius, finxit
velle reconciliare sibi dictum Manfredum
dicens, quod parcendum erat calori
juvenili. Facta igitur pace, Albericus
fecit convivium, cui interfuerunt Manfredus
et unus filius eius. Finita coena cum magna
alacritate, dixit Albericus: Veniant
fructus, et subito eruperunt famuli
armati, qui latebant ibi post unam cortinam,
qui crudeliter trucidaverunt ad mensam
patrem et filium, Alberico vidente et
gaudente.